[ سوره قريش ( 106 ) : آيات 1 تا 4 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ لِإِيلافِ قُرَيْشٍ ( 1 ) إِيلافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتاءِ وَ الصَّيْفِ ( 2 ) فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هذَا الْبَيْتِ ( 3 ) الَّذِي أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَ آمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ ( 4 ) ترجمه : بنام خداوند بخشاينده مهربان ( 1 ) ( صاحبان فيل را نابود كرديم ) براى الفت گرفتن قريش با يكديگر ( 2 ) الفت گرفتن ايشان با هم در كوچ كردن زمستان ( به طرف يمن براى تجارت ) و تابستان ( بسوى شام نيز براى تجارت ) ( 3 ) پس بايد پروردگار اين خانه ( مكه معظّمه ) را به پرستيد . ( 4 ) آن خدايى كه ايشان را ( بدين دو سفر ) از گرسنگى سير كرد و ايشان را ( به جهت احترام اين خانه ) از ترس ( راه و دشمنان ) ايمن گردانيد . قرائت : ابو جعفر مدنى ليلاف قريش بدون همزه خوانده ، الا فهم را با همزه مخفيه و دزدكى بدون ياء خوانده است . ابن عامر لئلاف را با همزه مخفيانه و دزدكى بدون ياء خوانده ، و ايلافهم را با همزه واضحه با ياء در هر دو حرف قرائت نموده است . ابن فليح لايلاف قريش الفهم با لام ساكنه بدون ياء ، و ديگران لايلاف قريش ايلافهم با همزه واضحه در هر دو لفظ با ياء خوانده‌اند .